RSS

Blijf nu vooral bij jezelf – ARTIKEL

28 Feb

Dit artikel heb ik geschreven voor Nieuwetijdskind.com en is daar geplaatst op 27 februari 2014

Voor empathische mensen is het vaak moeilijk om de neiging te onderdrukken er altijd voor anderen te willen zijn, te willen zorgen. Dat zit als het ware ingebakken omdat we, als een ander zich goed voelt, onszelf ook goed voelen. Het komt juist door die empathie, het invoelen van de ander, maar we trappen dan tegelijkertijd wel in de grootste valkuil ooit! En die valkuil hebben we allemaal weleens van binnen gezien.

Maanbol

Maanbol – Irma Schiffers Olieverf 30 x 40 cm

Wat er namelijk gebeurt is dat je de grens tussen jou en de ander niet zo goed meer voelt. We werken namelijk altijd met energie en het is soms moeilijk te onderscheiden of het van jou is of van een ander. Zeker nu we met steeds ‘hogere’ energieën te maken hebben; ons lichaam, maar ook de geest moet daar aan wennen. We moeten het leren ‘assimileren’ . Het is dus nu heel belangrijk om voldoende rust te nemen, jezelf niet te overlopen met een drukke agenda, maar gewoon zoveel mogelijk in het ‘nu’  te blijven om te voelen waar jij behoefte aan hebt. Is het rust, of meditatieve momenten (een lekkere douche kan ontzettend helend en verhelderend zijn) of wil je gewoon even alleen zijn? Doen!  Want het is heel belangrijk dat we ons opmaken voor de actieve reis van veranderingen die we gaan meemaken in de komende periode. Om te blijven staan in het oog van de storm, die weleens van anderen afkomstig kan zijn. Onze zeilen gestreken, klaar voor de nieuwe koers.

We willen zo graag dat de ander het naar de zin heeft. We willen niet kwetsen dus we zeggen soms maar niets, maar nog vaker gebeurt het dat we een helpende hand willen uitsteken terwijl daar (nog) niet om gevraagd wordt. Vaak hoor ik: ‘ik wil zo graag dat hij of zij dat inziet, want het gaat niet goed op deze manier’. We vergeten dan even dat de ander net zo op z’n gat mag vallen en weer leren opstaan als dat we dat zelf hebben kunnen doen. Want vallen betekent leren, en weer opstaan betekent nieuwe inzichten hebben dat je gewoon door kunt gaan op een andere wijze.  Wie zijn wij om een ander te behoeden voor zijn zelfgekozen ‘val’? Beter kunnen we ons volledig concentreren op onze eigen uitdagingen. Die moeten we onszelf en dus ook anderen gunnen om verder te komen in het leven. En vaak komt het voort uit onze eigen dieperliggende behoefte om die ander bij ons te houden of te krijgen. En dat kun je niet forceren.

Transformatie

Aanmoediging tot transformatie – Irma Schiffers Olieverf 40 x 50 cm

Velen van jullie zullen het verhaal van de rups en de vlinder kennen, maar voor diegenen die niet weten wat ik bedoel zal ik dit nog even schetsen: je loopt in het bos en ziet een cocon aan de boom hangen. De cocon beweegt want de rups wil zich eruit worstelen, wil vlinder worden (transformatie). Een dag later kom je weer langs diezelfde boom en je ziet dat de cocon nog steeds beweegt, maar niet verder open is gegaan. Na een wandeling van een paar uur zie je hetzelfde beeld.  Je vindt het zo sneu dat je besluit om de cocon wat open te breken. En ja hoor, daar zit het worstelende wezentje, moe van de strijd in de cocon. Je gevoel neemt de leiding en je breekt de hele cocon open. De vlinder kan eruit en spreidt zijn vleugels. Maar plotseling ligt ie op de grond. Je probeert ‘m nog op te pakken, maar de vlinder kan alleen maar lopen. Zijn vleugels zijn niet gereed, want door de worsteling had de transformatie en vervolmaking plaats moeten vinden.

Jij hebt nu bereikt wat goed voelde voor jou. Maar wat moet je met een vlinder die nooit zelfstandig zal kunnen vliegen?  Die ingreep was goed bedoeld maar brengt eigenlijk alleen maar ongeluk. Dit is een mooie metafoor!

Zo moeten we ook met al onze empathie nu naar de medemens kijken, die worstelt om zijn eigen pad te gaan uitstippelen. En ook al duurt het voor jouw gevoel te lang, of is het niet de juiste weg, wij kunnen nooit weten wat die worsteling de ander gaat opleveren. Bovendien is alle energie gericht op de ander en wat je aan een ander geeft, kun je zelf niet meer benutten. En wij hebben nu alle zeilen nodig om deze bij te zetten voor het creëren van onze eigen toekomst. En voor deze ‘valkuil’ zullen we in deze fase extra moeten waken, want het wordt dus ook de valkuil van de ander als die niet op eigen kracht verder kan. We moeten allemaal naar onze nieuwe bestemming.   In het oog van de storm, drijvend op de wind op onze eigen (ver-)volmaakte vleugels!

© Irma Schiffers – 13 februari 2014

Lees ook dit gerelateerde artikel ´ga in gesprek met jezelf´

Dit artikel mag in zijn geheel worden overgenomen en elders geplaatst worden, mits voorzien van bronvermelding.

 
 

Tags: , , ,

Reageren: what's on your mind?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: