RSS

Vladimir Poetin: Presidentiële toespraak, 4 december 2014

engelse vlag

ENGLISH

Vladimir Putin en de Presidentiële toespraak voor het federaal parlement, 4 december 2014:
Burgers van Rusland, de leden van de Federatie Raad en afgevaardigden van de Doema,
De toespraak van vandaag zal worden gerelateerd aan de huidige situatie en omstandigheden, alsook aan de taken waarmee we geconfronteerd worden. Maar voordat ik hiermee begin, wil ik jullie graag allemaal bedanken voor de steun, de eenheid en de solidariteit die jullie hebben laten zien tijdens de opmerkelijke gebeurtenissen die serieus van invloed zullen zijn op de toekomst van ons land.

Dit jaar zijn we geconfronteerd met beproevingen die alleen een volwassen, een verenigde natie en een echt soevereine en sterke staat kan weerstaan. Rusland heeft bewezen dat het zijn landgenoten kan beschermen en waarheid en eerlijkheid kan verdedigen.

Rusland heeft dit dankzij haar burgers kunnen doen, dankzij uw werk en door de resultaten die we samen hebben bereikt, en dankzij onze diepgaande kennis van de essentie en het belang van de nationale belangen. We zijn ons bewust geworden van de ondeelbaarheid en de integriteit van de duizend jaar lange geschiedenis van ons land. We zijn gaan geloven in onszelf, en geloven dat we veel kunnen en elk doel kunnen bereiken.

Uiteraard zullen we praten over deze gebeurtenissen van dit jaar. U weet dat er een referendum werd gehouden in de Krim in maart, waarop de bewoners duidelijk uiting hebben kunnen geven aan hun wens om zich bij Rusland aan te sluiten. Nadat het parlement van de Krim – er moet worden benadrukt dat het een legitiem parlement betrof dat in 2010 werd verkozen – een resolutie heeft aangenomen betreffende de soevereiniteit. En toen zagen we de historische hereniging van de Krim en Sebastopol met Rusland.

Het was een geval van bijzondere betekenis voor het land en de mensen, omdat het de Krim is waar onze mensen wonen, en het schiereiland is van strategisch belang voor Rusland als de spirituele bron van de ontwikkeling van een veelzijdig maar solide Russische natie en een gecentraliseerde Russische staat. Het was in de Krim, in de oude stad van Chersonesus of Korsun, zoals de oude Russische kroniekschrijvers het noemden, dat grootvorst Vladimir werd gedoopt alvorens het christendom naar Rusland te brengen.

Naast etnische gelijkenis, een gemeenschappelijke taal, gemeenschappelijke elementen van hun materiële cultuur, een gemeenschappelijk grondgebied -ook al waren de grenzen toen nog niet gemarkeerd- en een ontluikende gemeenschappelijke economie en overheid, was het christendom een krachtige, spirituele verenigende kracht die de onderlinge betrekkingen hielp tussen verschillende stammen en tribale vakbonden van de uitgestrekte Oost-Slavische wereld, bij de oprichting van een Russische natie en een Russische staat. Het was dankzij deze geestelijke eenheid dat onze voorouders voor het eerst en voor eeuwig zichzelf zagen als een verenigde natie. Dit alles stelt ons in staat om te zeggen dat de Krim, de oude Korsun of Chersonesus en Sebastopol een onschatbare beschaving en zelfs sacrale betekenis hebben voor Rusland, zoals de Tempelberg in Jeruzalem voor de volgelingen van de Islam en het jodendom.
En dit is hoe we het altijd zullen beschouwen.

Beste vrienden, we kunnen niet nalaten het vandaag te hebben over onze kijk op de ontwikkelingen in Oekraïne en hoe wij willen werken met onze partners over de hele wereld.

Het is algemeen bekend dat Rusland niet alleen Oekraïne ondersteunt en andere broederlijke republieken van de voormalige Sovjet-Unie, in hun aspiraties vanwege soevereiniteit, maar ook dit proces sterk vergemakkelijkt heeft in de jaren 90. Sindsdien is onze positie onveranderd gebleven.
Elk volk heeft een onvervreemdbaar soeverein recht om zijn eigen ontwikkeling te bepalen, het kiezen van bondgenoten en politieke regimes, het creëren van een economie en om zich te verzekeren van veiligheid. Rusland heeft altijd deze rechten gerespecteerd en dat zal altijd zo blijven. Dit geldt ook voor Oekraïne en het Oekraïense volk.

Het is waar dat we de staatsgreep veroordelen en de krachtige overname van de macht in Kiev in februari van dit jaar. De ontwikkelingen waar we momenteel getuige van zijn in Oekraïne alsmede de tragedie die zich ontvouwt in het zuidoosten van het land, bewijzen dat het innemen van een dergelijk standpunt terecht was.

Hoe is het allemaal begonnen? Ik moet u herinneren wat er toen gebeurd is. Het is moeilijk te geloven dat het allemaal begon met een technische beslissing van president Janoekovitsj door de ondertekening van de associatieovereenkomst tussen Oekraïne en de Europese Unie uit te stellen. Vergis je niet, heeft hij niet geweigerd om het document te ondertekenen, maar dit slechts uitgesteld om wat aanpassingen te maken. Zoals u weet, was deze zet volledig in lijn met het constitutionele gezag dat behoort bij een absoluut legitiem en internationaal erkend staatshoofd.

Tegen deze achtergrond was er geen enkele manier om deze gewapende coup, het geweld en de moorden te ondersteunen. Neem de bloedige gebeurtenissen in Odessa, waar mensen levend werden verbrand. Hoe kunnen de daaropvolgende pogingen om mensen te onderdrukken in het zuidoosten van Oekraïne omdat ze zich verzetten tegen deze chaos, worden ondersteund? Ik herhaal dat er geen enkele manier was om deze ontwikkelingen te ondersteunen. Tevens werden ze gevolgd door hypocriete uitspraken over de bescherming van het internationaal recht en de mensenrechten. Dit is gewoon cynisch. Ik ben ervan overtuigd dat de tijd zal komen dat het Oekraïense volk een rechtvaardig onderzoek van deze ontwikkelingen zullen laten zien.

Hoe is de dialoog over dit onderwerp begonnen tussen Rusland en zijn Amerikaanse en Europese partners? Ik noemde onze Amerikaanse vrienden met een reden, omdat ze altijd de betrekkingen tussen Rusland en hun buurlanden beïnvloeden, openlijk of achter de schermen. Soms is het zelfs onduidelijk met wie we moeten praten: met de regeringen van bepaalde landen of rechtstreeks met hun Amerikaanse clientèle en sponsors.
Zoals ik al zei, in het geval van de overeenkomst tussen Oekraïne en de Europese Unie, was er helemaal geen dialoog. We kregen te horen dat het niet onze zaak was, of om het simpel te zeggen, er werd ons verteld weg te gaan.

Ondanks alle argumenten dat Rusland en Oekraïne lid zijn van de GOS vrijhandelszone, en dat we diepgewortelde samenwerking in de industrie en de landbouw hebben, met in principe dezelfde infrastructuur – wilde niemand deze argumenten horen, laat staan dat ze in aanmerking genomen worden.
Onze reactie was: prima, als je geen dialoog met ons wilt aangaan, zullen we onze legitieme belangen eenzijdig beschermen en we zullen niet betalen voor datgene wat we zien als onjuist beleid.
Dus wat er kwam van dit alles? De overeenkomst tussen Oekraïne en de Europese Unie is ondertekend en geratificeerd, maar de uitvoering van de bepalingen met betrekking tot de handel en de economie is uitgesteld tot het einde van volgend jaar. Betekent dit niet dat wij degenen waren die eigenlijk gelijk hadden?

Er ligt ook nog een vraag met betrekking tot het ‘waarom’ dit alles gebeurde in Oekraïne? Wat was het doel van de overheidscoup? Waarom schieten en blijven schieten en doorgaan met het doden van mensen? In feite werden de economie, de financiën en de sociale sector vernietigd en het land geruïneerd.
Wat Oekraïne momenteel nodig heeft, is economische hulp bij de uitvoering van hervormingen, geen bekrompen politiek en pompeuze loze beloften. Echter, onze westerse collega’s niet lijken te popelen om dergelijke bijstand te verlenen, terwijl de autoriteiten in Kiev niet bereid zijn om de uitdagingen aan te pakken waarmee hun volk wordt geconfronteerd.

Trouwens, Rusland heeft al een belangrijke bijdrage geleverd aan het helpen van Oekraïne. Laat me herhalen dat Russische banken al ongeveer 25 miljard dollar geïnvesteerd hebben in Oekraïne. Vorig jaar heeft het Ministerie van Financiën van Rusland een lening uitgebreid ter waarde van nog eens drie miljard. Gazprom leverde nog eens 5 miljard aan Oekraïne en heeft een korting aangeboden die niemand eerder heeft beloofd, met een beschikking tot terugbetaling van 4,5 miljard. Tel dit allemaal bij elkaar op en je krijgt maar liefst $ 32,5 tot 33,5 miljard dat onlangs werd verstrekt.

Natuurlijk hebben wij het recht om vragen te stellen. Waar was deze Oekraïense tragedie voor nodig? Was het niet mogelijk is om alle problemen, zelfs omstreden kwesties, door middel van de dialoog te regelen binnen een wettelijk kader rechtmatig kader? Maar nu krijgen we te horen dat dit eigenlijk legitieme, evenwichtige politiek was, waar we blnd op moeten vertrouwen. Dit zal nooit gebeuren.

Waar datgene, wat volgens Europese landen nationale trots betekent een lang vergeten concept is, en de soevereiniteit te veel luxe is, is voor Rusland echte soevereiniteit absoluut noodzakelijk om te overleven.

In de eerste plaats moeten we ons dit realiseren als natie. Ik wil dit benadrukken: ofwel blijven we een soevereine natie, of we ontbinden ons zonder een spoor en verliezen onze identiteit. Natuurlijk moeten andere landen dit ook begrijpen. Alle deelnemers aan het internationale leven moeten zich hiervan bewust zijn. En ze moeten dit inzicht gebruiken om de rol en het belang van het internationaal recht te versterken, waar we de laatste tijd zoveel over gesproken hebben, in plaats van haar normen om te buigen naar de strategische belangen van iemand die in tegenspraak zijn met de fundamentele beginselen en gezond verstand, uitgaande van het feit dat alle anderen slecht zijn opgeleid en niet kunnen lezen of schrijven.

Het is noodzakelijk om de legitieme belangen van alle deelnemers aan de internationale dialoog te respecteren. Alleen dan, en niet met wapens, raketten of gevechtsvliegtuigen, maar juist met de rechtsstaat zullen we betrouwbaar de wereld kunnen beschermen tegen een bloedig conflict. Alleen dan zal er geen noodzaak zijn om iedereen af te schrikken met ingebeelde isolatie of sancties, die uiteindelijk schadelijk zijn voor iedereen, ook voor degenen die deze initiëren.

Refererend aan de sancties, ze zijn niet alleen een reflexmatige reactie van de Verenigde Staten of hun bondgenoten vanwege onze positie ten aanzien van de gebeurtenissen en de staatsgreep in Oekraïne, of zelfs de zogeheten ‘Krim Lente’. Ik weet zeker dat als deze gebeurtenissen nooit hadden plaatsgevonden – ik wil u als aanwezige politici hier specifiek op wijzen – indien dit nooit was gebeurd, zouden ze met een aantal andere excuses zijn gekomen om te proberen om de groeiende mogelijkheden van Rusland te beheersen, en zo van invloed zijn op ons land op een bepaalde manier, of zelfs ervan willen profiteren.
De politiek van het bedwingen is niet gisteren uitgevonden. Deze politiek is al voor vele jaren tegen ons land uitgevoerd, altijd, voor tientallen jaren, zo niet eeuwen. Kortom, wanneer iemand denkt dat Rusland te sterk of onafhankelijk is geworden, worden deze tactieken snel in gebruik genomen.

Echter, praten met Rusland vanuit een positie van kracht is een oefening in futiliteit, zelfs toen het werd geconfronteerd met binnenlandse ontberingen, zoals in de jaren negentig en de vroege jaren 2000.
We herinneren ons nog goed hoe en wie, bijna openlijk separatisme steunden toen en zelfs regelrecht terrorisme in Rusland, aangeduid als moordenaars, wier handen waren besmeurd met bloed, niemand minder dan de rebellen en de georganiseerde high-level verwelkoming voor hen. Deze “rebellen” doken weer op in Tsjetsjenië. Ik weet zeker dat deze lokale jongens, de lokale wetshandhavingsinstanties, ze goed zullen verzorgen. Ze zijn nu bezig om een andere terroristische overval te elimineren. Laten we hen steunen.
Laat me herhalen, we herinneren ons de verwelkoming voor terroristen, benoemd als strijders voor vrijheid en democratie. Toen realiseerden we ons, dat hoe meer terrein wij geven en hoe meer we hen excuseerden, hoe meer zij onze brutale tegenstanders worden en hoe cynischer en agressiever hun gedrag wordt.

Ondanks onze ongekende openheid van toen en onze bereidwilligheid samen te werken in zelfs de meest gevoelige kwesties, zelfs ondanks het feit dat we in overweging moesten nemen -en jullie weten dit allemaal en herinneren je dat ook nog wel- dat onze voormalige tegenstanders nu als goede vrienden en zelfs bondgenoten ondersteuning wilden krijgen voor seperatisme in Rusland; met inbegrip van informatie, politieke en financiële steun en de steun van de speciale diensten. Het was absoluut duidelijk en ze lieten er geen twijfel over bestaan dat ze graag Rusland het Joegoslavische scenario van desintegratie en versplintering wilden laten volgen. Met alle tragische gevolgen voor de bevolking van Rusland van dien. Het werkte niet. We hebben dit niet laten gebeuren.

Net zoals het niet werkte voor Hitler met zijn mensenhatende ideeën, die erop uit was om Rusland te vernietigen en ons terug te duwen voorbij de Oeral. Iedereen moet zich herinneren hoe dat eindigde.
Volgend jaar zullen we de 70e verjaardag van de overwinning in de Grote Patriottische Oorlog markeren. Ons leger verpletterde de vijand en bevrijdde Europa. We moeten echter de bittere nederlagen in 1941 en 1942 niet vergeten, zodat we deze fouten in de toekomst niet herhalen.

In dit verband zal ik ingaan op een internationaal veiligheidsprobleem. Er spelen vele kwesties in verband hiermee. Deze omvatten de strijd tegen het terrorisme. We komen haar nog steeds tegen in diverse verschijningsvormen, en natuurlijk zullen we deelnemen aan de gezamenlijke inspanningen om het terrorisme te bestrijden op internationaal niveau. Natuurlijk zullen we samenwerken in het omgaan met andere uitdagingen, zoals de verspreiding van besmettelijke ziekten.

Echter, in dit geval zou ik graag over de meest ernstige en gevoelige kwestie willen spreken: de internationale veiligheid. Sinds 2002, nadat de VS eenzijdig uit het ABM-verdrag stapte, die absoluut als hoeksteen moest dienen van de internationale veiligheid, als strategisch evenwicht van krachten en stabiliteit, werkt de VS meedogenloos aan het creëren van een mondiaal raketafweersysteem, ook in Europa. Dit vormt niet alleen een bedreiging voor Rusland, maar voor de wereld als geheel – juist vanwege de mogelijke verstoring van deze strategische balans van machten.

Ik geloof dat dit heel slecht is voor de VS, omdat het de gevaarlijke illusie van onkwetsbaarheid creëert. Het versterkt het streven naar eenzijdige -zoals we vaak kunnen zien- ondoordachte beslissingen en extra risico’s.

We hebben er veel over gezegd. Ik zal niet in details gaan nu. Ik wil dit alleen maar zeggen. Misschien ben ik mezelf aan het herhalen. We hebben niet de intentie om betrokken te raken in een kostbare wapenwedloop, maar tegelijkertijd zullen we een betrouwbare en solide verdediging van ons land garanderen onder de nieuwe voorwaarden. Daar zijn absoluut geen twijfels over. Dit zal gebeuren. Rusland heeft zowel het vermogen als de innovatieve oplossingen hiervoor.

Niemand zal ooit militaire superioriteit krijgen over Rusland. We hebben een modern en strijdklaar leger. Zoals men zegt een geciviliseerd, maar geducht leger. We hebben de kracht, de wil en de moed om onze vrijheid te beschermen.

We zullen de diversiteit van de wereld beschermen. We zullen de waarheid vertellen aan de mensen in het buitenland, zodat iedereen het echte, en niet het vervormde en valse beeld van Rusland kan zien. We zullen zakelijke en humanitaire relaties actief bevorderen, alsmede wetenschappelijke, onderwijs- en culturele betrekkingen. We zullen dit doen, zelfs als sommige regeringen proberen om een nieuw ijzeren gordijn rond Rusland te creëren.
We zullen nooit het pad kiezen van zelf-isolatie, xenofobie, achterdocht en een zoektocht naar vijanden. Dit alles is het bewijs van zwakte, terwijl we sterk en zelfverzekerd zijn.

Ons doel is om zoveel mogelijk gelijkwaardige partners mogelijk te maken, zowel in het Westen als in het Oosten. Wij zullen onze aanwezigheid in die regio’s uitbreiden waar de integratie kan verbeteren, waar de politiek niet wordt gemengd met de economie, en waar belemmeringen voor de handel, de uitwisseling van technologie en investeringen en het vrije verkeer van personen worden uitgebreid.
Onder geen enkele omstandigheid zullen wij onze betrekkingen beperken met Europa of Amerika.

Tegelijkertijd zullen we onze traditionele banden met Zuid-Amerika herstellen en uitbreiden. We zullen onze samenwerking met Afrika en het Midden-Oosten voortzetten.

We zien hoe snel Asia Pacific zich heeft ontwikkeld in de afgelopen decennia. Als Pacific macht, zal Rusland dit enorme potentieel volledig gebruiken.
Iedereen kent de leiders en de bestuurders van de wereldwijde economische ontwikkeling. Velen van hen zijn onze oprechte vrienden en strategische partners.

De Euraziatische Economische Unie zal volledig in werking gaan op 1 januari 2015. Ik wil u graag herinneren aan haar fundamentele principes. De bovenste principes zijn gelijkheid, pragmatism en wederzijds respect, evenals het behoud van de nationale identiteit en de nationale soevereiniteit van de lidstaten. Ik ben ervan overtuigd dat een sterke samenwerking een krachtige bron van ontwikkeling voor alle leden van de Euraziatische Unie zal worden.

Om dit deel van mijn toespraak af te sluiten, wil ik nogmaals benadrukken dat onze prioriteiten liggen bij gezonde gezinnen en een gezonde natie, de traditionele waarden die we geërfd hebben van onze voorouders, in combinatie met een focus op de toekomst; stabiliteit als noodzakelijke voorwaarde van ontwikkeling en vooruitgang, respect voor andere naties en staten, en de gegarandeerde veiligheid van Rusland en de bescherming van de gerechtvaardigde belangen.

Beste vrienden, om al onze plannen te kunnen implementeren en de in de presidentiële uitvoeringsbesluiten van mei 2012 elementaire sociale verplichtingen na te komen, moeten we beslissen wat we zullen doen met de economie, de financiën en op sociaal gebied. Maar het belangrijkste is, we moeten een strategie kiezen.
Ik herhaal dat Rusland open staat voor de wereld, voor samenwerking, voor buitenlandse investeringen en voor gezamenlijke projecten zal zijn. Maar we moeten vooral zien dat onze ontwikkeling vooral afhankelijk is van onszelf.

We zullen alleen slagen als we zelf werken aan de welvaart en rijkdom, in plaats van hopen op een opening of een gunstige situatie op de buitenlandse markten.
We zullen slagen als we verstoringen, onverantwoordelijkheden en onze gewoonte om goede beslissingen door bureaucratie te laten ondergraven, verslaan. Ik wil dat iedereen begrijpt dat in de wereld van vandaag dit niet alleen een belemmering voor de ontwikkeling van Rusland is, maar een directe bedreiging is voor haar veiligheid.

De komende periode zal ingewikkeld en moeilijk zijn, omdat veel zal afhangen van wat ieder van ons doet op hun werkplek. De zogenaamde sancties en buitenlandse beperkingen zijn een stimulans voor een efficiëntere en snellere beweging in de richting van onze doelstellingen.

Er is veel wat we moeten doen. We moeten nieuwe technologieën, een competitieve omgeving en een extra marge van kracht creëren in de industrie, alsmede in het financiële stelsel en in de opleiding van het personeel. We hebben daar een grote binnenlandse markt, natuurlijke hulpbronnen, kapitaal en onderzoeksprojecten voor. We hebben ook getalenteerde, intelligente en ijverige mensen die heel snel kunnen leren.

Het belangrijkste is nu om de mensen een kans voor zelfontplooiing te geven. Vrijheid voor ontwikkeling op economisch en sociaal gebied voor de openbare initiatieven, is de best mogelijke respons zowel voor externe beperkingen als voor onze binnenlandse problemen. Hoe actiever mensen betrokken worden bij het organiseren van hun eigen leven, hoe onafhankelijker ze zijn, zowel economisch als politiek, en hoe groter het potentieel is van Rusland.

In dit verband zal ik een citaat aanhalen: “Wie houdt van Rusland moet haar vrijheid wensen; bovenal, de vrijheid voor Rusland als zodanig, voor haar internationale onafhankelijkheid en zelfredzaamheid; vrijheid voor Rusland als een eenheid van de Russische en alle andere etnische culturen; en ten slotte, de vrijheid voor het Russische volk, vrijheid voor ons allemaal: vrijheid van geloof, van de zoektocht naar de waarheid, creativiteit, werk en woning “Ivan Ilyin”. Dit maakt veel duidelijk en het biedt een goede leidraad voor ons allemaal vandaag.

Dames en heren, gewetensvol werk, privé-eigendommen, de vrijheid van ondernemen; dit zijn dezelfde soort fundamentele conservatieve waarden als vaderlandsliefde, en respect voor de geschiedenis, tradities en cultuur van je land.
We willen allemaal hetzelfde: welzijn voor Rusland. Dus de relatie tussen het bedrijfsleven en de staat moet worden gebouwd op de filosofie van een gemeenschappelijk doel, partnerschap en een gelijkwaardige dialoog.

Uiteraard, verantwoordelijkheid en naleving van de wet en de verplichtingen zijn van essentieel belang in de zakenwereld, net zoals op de andere gebieden in het leven. En dit is precies hoe de overweldigend, absolute meerderheid van onze zakenmensen werkt. Ze waarderen hun zakelijke en sociale reputatie. Als echte patriotten, willen ze van voordeel zijn voor Rusland. Dit is het soort mensen om naar te kijken, het creëren van voorwaarden voor hun productieve werk.

Dit is niet de eerste keer dat we het hebben over de noodzaak van nieuwe benaderingen van de activiteiten door de raad van toezicht en wetshandhavingsinstanties. Toch gaan de veranderingen hier heel langzaam. Het vermoeden van schuld is nog steeds springlevend. In plaats van het terugdringen van de individuele geweldsplegingen, sluiten ze de weg en creëren ze problemen voor duizenden gezagsgetrouwe, zelf-gemotiveerde mensen.

Het is essentieel om zakelijke beperkingen op te heffen en deze zo veel mogelijk te bevrijden van opdringerig toezicht en controle. Ik zei opdringerig toezicht en controle. Ik zal hier later meer in detail op ingaan. Ik stel de volgende maatregelen voor in dit verband.

Elke inspectie moet openbaar worden. Volgend jaar zal een speciaal register worden gelanceerd, met informatie over welk agentschap, met welk doel heeft geïnitieerd, en welke resultaten ze heeft geproduceerd. Dit zal het mogelijk maken om te stoppen met ongegronde en erger nog, ‘betaald op bestelling’-bezoeken van toezichthouders. Dit probleem is zeer relevant, niet alleen voor het bedrijfsleven, maar ook voor de publieke sector, gemeentelijke instellingen en de sociale NGO’s.
Tenslotte is het van cruciaal belang om het basisprincipe van de totale, eindeloze controle te verlaten. De situatie moet worden gecontroleerd waar de reële risico’s zijn, of tekenen van overtreding. U ziet, zelfs als we al iets hebben gedaan met betrekking tot de beperkingen, en deze beperkingen lijken goed te werken, zijn er zoveel inspectiediensten dat als ieder van hen ten minste één keer komt, dan is het bedrijf failliet. In 2015 moet de regering alle nodige besluiten nemen om over te schakelen naar dit systeem, een systeem van beperkingen met betrekking tot beoordelingen en inspecties.

Met betrekking tot kleine zaken, stel ik de oprichting voor van ‘vrijstellingen van inspecties’. Als een bedrijf een goede reputatie heeft verworven en als er geen ernstige aanklacht tegen het bedrijf geweest is voor drie jaar, dan is het voor de komende drie jaar vrijgesteld van routine-inspecties door de overheid of gemeentelijke toezichthouders. Natuurlijk, is dit niet van toepassing op noodsituaties, wanneer er sprake is van een gevaar voor de gezondheid of mensenlevens.

Mensen uit het bedrijfsleven praten over de behoefte aan een stabiele wetgeving en voorspelbare regels, inclusief belastingen. Ik ben het volledig hiermee eens. Ik stel voor om de bestaande fiscale waarden te bevriezen voor de komende vier jaar, de zaak niet opnieuw te herzien en niet te wijzigen.
Ondertussen is het belangrijk om de beslissingen die reeds de belastingdruk verlichten door te voeren. Allereerst, voor degenen begonnen zijn met het opzetten van hun activiteiten. Zoals we hebben afgesproken, zal er voor twee jaar belastingvrijstelling worden verstrekt aan kleine bedrijven die zich voor de eerste keer registreren. Productie-installaties die vanaf nul beginnen, hebben recht op dezelfde vrijstellingen.

Een ander ding. Ik stel voor om volledige kwijtschelding te verlenen aan het terugkerende kapitaal naar Rusland. Ik benadruk, volledige vrijstelling.

Natuurlijk is het essentieel om uit te leggen aan de mensen die deze beslissingen moeten maken wat volledige amnestie betekent. Het betekent, dat als een persoon zijn eigendom en onroerend goed in Rusland legaliseert, dat hij stevige juridische garanties krijgt dat hij niet zal worden opgeroepen door diverse instanties, met inbegrip van wetshandhavingsinstanties; dat zij geen restricties zullen opleggen en dat hij niet zal worden ondervraagd over de bronnen van zijn kapitaal en methoden van de overname; dat hij niet zal worden vervolgd of bestuurlijke aansprakelijkheid gaat tegenkomen; en dat hij niet zal worden ondervraagd door de belastingdienst of de wetshandhavings-instanties. Laten we dit nu, maar slechts voor één keer toelaten. Iedereen die naar Rusland wil komen moet deze kans krijgen.

We begrijpen allemaal dat de bronnen van de activa verschillend zullen zijn, dat ze werden verdiend of verworven op verschillende manieren. Maar ik ben ervan overtuigd dat we eindelijk het geschiedenisboek van onze economie en ons land met de “offshore ” moeten sluiten. Het is zeer belangrijk en noodzakelijk om dit te doen.

Ik verwacht dat na de bekende gebeurtenissen in Cyprus en met de lopende sancties, onze zakenmensen eindelijk beseft hebben dat er geen rekening wordt gehouden met hun zakelijke belangen in het buitenland en dat deze business ook als een schaap kan worden geschoren.

En dat de beste garantie nationale jurisdictie is, zelfs met al zijn problemen. We zullen doorzetten om te kunnen omgaan met die problemen met overtuiging, natuurlijk samen met ons bedrijfsleven.
Rusland heeft al aanzienlijke vooruitgang geboekt in het verbeteren van het vestigingsklimaat. Een nieuw wetgevend kader is voor het grootste deel is ontwikkeld op het federale niveau. Nu de nadruk moet worden verschoven naar de kwaliteit van de rechtshandhaving, het bevorderen van zogenaamde ‘beste praktijkoplossingen’ in de regio’s in samenwerking met het bedrijfsleven, met behulp van indelingen in het nationale investeringsklimaat voor dit doel. Vanaf volgend jaar zal dit beoordelingssysteem in alle regio’s worden ingevoerd. We zullen de voortgang op een bijeenkomst van de Raad van State zonder problemen opnieuw bekijken.

We hebben behoorlijk ontwikkelde bouwplaatsen en vervoersinfrastructuur nodig om bedrijven uit te kunnen breiden en voor de huisvesting van nieuwe productielocaties. Onze regio moet zich richten op de vaststelling van de regionale en lokale wegen. Om hen daartoe in staat te stellen, hebben we extra financieringsbronnen geïntroduceerd met fondsen voor regionale wegenbouw. Over het algemeen moeten we proberen om het volume van de aanleg van wegen in heel Rusland te verdubbelen.

Uiteraard is datgene wat ik zojuist heb gezegd geverifieerd door de bevoegde overheidsinstanties. Ze hebben bevestigd dat dit een haalbaar project is. We zullen de resultaten van uw werk afwachten, collega’s.

In 2015 zullen we een programma lanceren om de kosten te vergoeden van de regio’s die betrokken zijn bij het creëren van indrustriegebieden. Ik hoop dat de regio’s goed gebruik maken van deze gelegenheid om hun eigen industriële capaciteit te ontwikkelen. Deze aanvullende maatregelen worden genomen om de economische en industriële groei te ondersteunen in strategisch belangrijke Russische regio’s.
De wet voor een speciale economische zone in de Krim is aangenomen. Gunstige voorwaarden zullen hier worden gecreëerd voor bedrijven, landbouw en toerisme, industrie en het zeevervoer, inclusief belastingen, douane en andere procedures.

Zoals u wellicht weet, zullen de douanevoorkeuren voor de regio Kaliningrad komen te vervallen in 2016. Het is noodzakelijk dat alternatieve maatregelen, die reeds zijn opgesteld, worden uitgevoerd om deze regio te ondersteunen, met het oog op het onderhouden van een comfortabel ondernemersklimaat.
Ik wil graag de regering vragen om dit werk zo spoedig mogelijk af te ronden. Ik zou ook graag de afgevaardigden vragen hun herziening van de wet op de prioritaire ontwikkelingsgebieden (PDA) niet te vertragen.

Daarnaast stel ik een uitbreiding voor van PDA-regelgeving, voor nieuwe projecten in een aantal single-industrie steden met de meest moeilijke sociaal-economische situatie, in plaats van drie jaar te wachten zoals voorzien in het wetsontwerp (ik denk dat het eerste standpunt al is aangenomen). In plaats daarvan moeten wij de wijziging doorvoeren en direct gaan werken aan single-industrie steden.

Natuurlijk moet PDA een sleutelrol vervullen bij de ontwikkeling van het Russische Verre Oosten. We hebben ambitieuze plannen aangekondigd voor de ontwikkeling van deze regio, en we zullen deze natuurlijk uitvoeren. Ik wil graag de regering vragen om herkapitalisatie te overwegen van het Ontwikkelingsfonds in het Verre Oosten. Wij kunnen voor deze doeleinden een deel van de federale belastingverhogingen toewijzen, die zal worden verkregen door nieuwe bedrijven te openen in de regio.

Zoals vaak het geval is in dergelijke zaken, hadden we een moeilijk gesprek over dit onderwerp met het ministerie van Financiën. We zijn het eens dat dit in eerste instantie kan worden gedaan door een uitzondering voor de BTW. Daarna zullen we zien hoe goed dit systeem werkt.

Ik stel het verstrekken van een vrijhavenstatus naar Vladivostok voor, met een aantrekkelijk en eenvoudig douane-regime. Zoals u wellicht weet, hebben we Sebastopol en andere Krim-poorten deze status al gegeven.

We moeten ook een uitgebreid project creëren voor de moderne en concurrerende ontwikkeling van de Noordelijke zeeroute. Het moet niet alleen een effectieve doorvoer route zijn, maar ook zakelijke activiteiten op de Russische Pacifische kust en de ontwikkeling van de Arctische gebieden bevorderen.
Collega’s, de kwaliteit en de omvang van de Russische economie moet in overeenstemming zijn met onze geopolitieke en historische rol. We moeten ontsnappen aan de val van de 0%-groei en proberen een bovengemiddelde wereldwijde groei te bereiken in de komende drie tot vier jaar. Dat is de enige manier om het Russische aandeel te verhogen en te versterken in de wereldeconomie, en daarmee onze invloed en economische onafhankelijkheid.

De nationale economie moet ook effectiever zijn. Het is absoluut noodzakelijk dat de arbeidsproductiviteit verhoogd wordt door niet minder dan vijf procent per jaar. De regering moet reserves zien te vinden en komen met een plan om ze op de beste manier te gebruiken. Op hetzelfde moment is het belangrijk om een stabiele macro-economische omgeving te behouden en inflatie te verminderen op de middellange termijn tot vier procent, maar belangrijker nog, niet door het onderdrukken van bedrijfsactiviteit. We moeten eindelijk leren om twee doelen te harmoniseren: de inflatie en de groei te stimuleren.

Vandaag worden we geconfronteerd met een verminderde opbrengst van deviezen en, als gevolg daarvan, met een zwakkere nationale munt, de roebel. Zoals u weet, de Bank van Rusland is overgestapt naar een zwevende wisselkoers, maar dit betekent niet dat de Bank van Rusland het beheersen van de wisselkoers heeft ingetrokken, en dat de roebel nu het voorwerp van ongecontroleerde financiële speculatie kan zijn.
Ik wil graag de Bank van Rusland en de regering vragen om sterke en eendrachtige acties uit te voeren om de zogenaamde speculanten te ontmoedigen die inspelen op de schommelingen van de Russische munt. In dit verband wil ik erop wijzen dat de autoriteiten weten wie deze speculanten zijn. Wij hebben de juiste instrumenten die van invloed zijn, en de tijd is rijp om deze in te zetten.

Natuurlijk, een zwakkere roebel verhoogt het risico op stijging van de inflatie op korte termijn. Het is absoluut noodzakelijk dat we de belangen van onze mensen, eerst en vooral mensen met lage inkomens behartigen, en de regering en de regio’s moeten de controle over de situatie op het voedsel, medicijnen en andere basisgoederen waarborgen. Ik weet zeker dat dit kan worden gedaan zonder enig probleem, en het moet worden gedaan.

Een zwakkere nationale valuta verhoogt ook de waardebepaling en het concurrentievermogen van onze bedrijven. We houden rekening met deze factor in ons importbeleid (althans, waar het passend is en noodzakelijk). Binnen drie tot vijf jaar, moeten we onze klanten voorzien van kwalitatief hoogwaardige en betaalbare medicijnen en voedsel dat wordt voornamelijk wordt geproduceerd in Rusland.
De graanoogst in 2014 in Rusland was een van de beste in de recente geschiedenis. De totale groei van de productie in ons agro-industrieel complex staat momenteel op ongeveer 6 procent. We hebben nu efficiënte grote agrarische bedrijven en boerderijen, en wij zullen hen steunen. Laten we onze landarbeiders danken voor hun prestaties dit jaar.

We moeten ook onze kritische afhankelijkheid van buitenlandse technologie en industriële goederen verminderen, met inbegrip van gereedschapswerktuigen alsook de instrumentenbouw, de power engineering, en de productie van apparatuur voor het gebied van onze ontwikkeling, zo ook van de Noordpoolvlakte. Onze grondstoffen en infrastructuurbedrijven kunnen onze producenten bijstaan op dit gebied. Bij de uitvoering van grote olie-, energie- en vervoersprojecten moeten ze vooral vertrouwen op de binnenlandse producenten en de vraag naar hun producten bevorderen.

Op dit punt, het is meestal andersom: we kopen alles in het buitenland, waardoor de binnenlandse industrie en wetenschap met lege handen staan. Ik stel voor om een speciaal coördinatiecentrum in te richten en de regering meer autoriteit te geven op dit gebied. Dit centrum zou aansluiten bij de uitvoering van grote projecten voor het geven van opdrachten aan Russische bedrijven, ter bevordering van de verdere ontwikkeling van de nationale productie, de onderzoeksfaciliteiten, en de productie lokalisatie.

Met betrekking tot de invoer, moeten we alleen unieke apparatuur en technologie aankopen in het buitenland. Ik zou willen toevoegen dat we ook moeten werken met binnenlandse producenten bij het upgraden van de behuizing en de nutssector, openbaar vervoer, landbouw en andere industrieën.
Ik instrueer de regering om de nodige beslissingen te nemen om kleine en middelgrote bedrijven uit te breiden en toegankelijk te maken voor aankopen door staatsbedrijven, en in het bijzonder om het aantal verplichte jaarlijkse aankopen van kleine en middelgrote bedrijven door staatsbedrijven vast te stellen. Dit betreft tientallen en honderden miljarden roebels die worden aangewend om de ontwikkeling van nationale bedrijven te stimuleren.

Het spreekt voor zich dat hun producten voldoen aan de strengste kwaliteits- en prijsvoorwaarden. Vervolgens moeten we intern monopolisme voorkomen. Ik wil benadrukken dat redelijke vervanging van import – redelijk is hier het sleutelwoord – een prioriteit is op lange termijn, ongeacht de externe omstandigheden.

Bovendien moeten deze import substitutie-programma’s de vorming van een grote groep van industriële bedrijven die niet alleen in eigen land, maar ook op de buitenlandse markten concurrerend kunnen zijn, aanmoedigen. Deze bedrijven bestaan in Rusland. Ze zijn zeer efficiënt en hebben exportpotentieel en zeer goede mogelijkheden. Maar ze hebben tekort aan kapitaal, technologie, personeel en materieel. We moeten van deze beperkingen zo veel mogelijk af. We moeten investeren en stimuleren, zodat deze bedrijven kunnen groeien, hun kapitalisatie en productie capaciteit kunnen verhogen en zich kunnen vestigen op de buitenlandse markten.

Ik vraag van het Agentschap voor strategische initiatieven om samen te werken met de Vnesh-econombank, de Russian Direct Investment Fund en andere instellingen om een relevant programma en een systeem op te zetten. Het eerste pilot-programma voor de ondersteuning voor bedrijven zonder consumptiegoederen moet al volgend jaar worden gelanceerd.

Het export support-center van kredieten-en verzekeringen zal in 2015 operationeel zijn en zal de export stimuleren. Haar diensten zullen beschikbaar zijn voor alle niet-commodity-bedrijven, zowel groot als klein.

In de komende drie jaar moet de kapitalisatie van Roseximbank, die werd opgericht voor dit doel, ongeveer 30 miljard roebel bereiken. In de komende drie jaar moet de omvang van de Russische hoge toegevoegde waarde export groeien met 50 procent.

Uiteraard zullen er aanzienlijke middelen nodig zijn voor de ontwikkeling van de niet-grondstoffen en andere economische sectoren. Rusland beschikt over deze fondsen. We werken aan grote binnenlandse besparingen die moeten worden gebruikt.

Ondanks eventuele externe beperkingen, moeten we onze jaarlijkse investering verhogen tot 25 procent van het BBP in 2018. Wat betekent dit? Ik zal het uitleggen in een paar woorden.
Het betekent dat we hetgeen we besparen, moeten investeren. Onze besparingen moeten ten goede komen aan de nationale economie en ontwikkeling, in plaats van aan de uitvoer van kapitaal. Om dit te kunnen doen, moeten we de stabiliteit van ons bancaire systeem versterken – de centrale bank heeft heel vastberaden naar dit doel toegewerkt – en ook moet de nationale financiële markt de afhankelijkheid van de externe risico’s verminderen.

Ik stel voor dat we met het aanwenden van onze reserves (bovenal het National Welfare fonds) een programma kunnen inzetten voor herkapitalisatie van de grootste binnenlandse banken, zodat kan worden voorzien in financieringen onder duidelijk omschreven voorwaarden voor de belangrijkste projecten in de reële economie tegen betaalbare rentepercentages. Verder moeten de banken mechanismen voor projectfinanciering invoeren.

Ten aanzien van de begrotingsuitgaven moeten de belangrijkste eisen spaarzaamheid en maximaal rendement, de juiste keuze van prioriteiten en factoren in de huidige economische situatie betreffen. Voor de komende drie jaar, moeten we het doel in reële termen vaststellen van de kostenbesparing en ineffectieve begrotingsuitgaven met ten minste vijf procent van de totale uitgaven.

Een enorme economische reserve komt aan de oppervlakte. Het is genoeg om alleen maar te kijken naar de door de overheid gefinancierde bouwprojecten, om dit vast te stellen. Tijdens een recent forum van het Russische Volksfront, werden voorbeelden aangehaald van fondsen die worden geïnvesteerd in grandioze gebouwen, of in de bouwkosten van hetzelfde type faciliteiten – ik wil dit punt benadrukken – dat verschillende keren gebeurd is, zelfs in aangrenzende regio’s.

Ik ben van mening dat het noodzakelijk is om een systeem te faseren in één technisch aanbestedende dienst, en de voorbereiding van standaard projecten, de documentatie en de keuze van onderaannemers te centraliseren. Dit zal het mogelijk maken om de bestaande ongelijkheid in de bouwkosten te reduceren en te zorgen voor een aanzienlijke besparing van publieke middelen, besteed aan kapitale bouwprojecten, tussen 10 procent en 20 procent. Deze praktijk moet worden uitgebreid tot alle civiele bouwprojecten uit de federale begroting worden gefinancierd. Ik vraag de regering om relevante voorstellen in te dienen.
Gisteren besprak ik dit onderwerp met de prime-minster. Er zijn een aantal valkuilen en we weten welke, en dus is het belangrijk om ze te vermijden, te bewegen met de nodige voorzichtigheid en een aantal proefprojecten uit te voeren in verschillende regio’s en dan zien wat er gebeurt.

Echter, de situatie laten zoals deze nu is, is niet langer een optie. Zoals ik al eerder zei, de bouwkosten van soortgelijke faciliteiten in de naburige regio’s verschillen vele malen. Wat is dit?
Afleidingsmanoeuvres of verduistering van begrotingsmiddelen die contractueel aan de federale defensie zijn toegewezen, moeten worden behandeld als een directe bedreiging voor de nationale veiligheid en dit moet serieus genomen worden, net zoals in de bestrijding van de financiering van terrorisme. Ik noem dit met een reden.

Ik denk niet dat er hier iets te verbergen of te verdoezelen is. We hebben onlangs onze plenaire bijeenkomst gehouden in Sochi met de leiding van het Ministerie van Defensie, legercommandanten en toonaangevende defensie-ontwikkelaars.

Op bepaalde gebieden waren de prijzen twee-, drie- en vier keer in prijs verdubbeld, en in één geval zelfs 11 keer. Je realiseert je dat dit niets heeft te maken met inflatie of met om het even wat, gezien het feit dat vrijwel 100 procent van de financiering op voorhand wordt verstrekt.

Ik herhaal dat ik dit onder de aandacht van de wetshandhavingsinstanties zal brengen. Ik zal het Ministerie van Defensie, de Federale Dienst voor financieel toezicht en andere relevante instanties instrueren, om een systeem van strikt en effectief toezicht te ontwikkelen over het gebruik van de toegewezen middelen voor de contracten met de federale defensie. Dit systeem moet worden toegepast langs de gehele leveringsketen. Strengere straffen moeten worden opgelegd aan de verantwoordelijken van de federale defensie voor onjuiste besteding van elke roebel uit de begroting.

Het is ook van cruciaal belang om staatsbudgetten te stroomlijnen. Hiertoe dient samenwerkende centra voor financiële afwikkeling te worden ingesteld, zoiets als gezamenlijk beheer van het gemeenschapsgeld, om de transparantie en de optimalisatie van de financiële stromen en het daadwerkelijke beheer te waarborgen. Grote maatschappijen moeten ook duidelijk kunnen zien hoe de middelen worden gebruikt in hun dochterondernemingen.

Belangrijke efficiënte middelen moeten in alle bedrijven waarvan de staat meer dan 50 procent bezit worden ingezet, waaronder het voorschrift moet worden ingevoerd om de operationele kosten te verminderen met ten minste 2-3 procent per jaar. Ik voeg eraan toe dat de vergoedingen voor overheidsbedrijfsleiding direct moeten worden gerelateerd aan de prestaties en economische realiteit.

Collega’s, ik ben ervan overtuigd dat Rusland niet alleen in staat is tot een grootschalige poging om zijn industriële sector te upgraden, maar dat het ook in staat is tot het ontwikkelen van ideeën en technologie voor de hele wereld. Dat ons land in opkomst is als een toonaangevende producent van goederen en diensten die vorm kunnen geven aan de wereldwijde technologie-agenda. Russische bedrijven zullen nationaal succes en trots belichamen, net zoals onze kern- en ruimtevaartprojecten dat ooit deden.
We hebben reeds wetswijzigingen aangenomen om strenge milieunormen te introduceren. Het doel is om bedrijven te stimuleren voor de uitvoering van de zogeheten best beschikbare technologie, zodat de belangrijkste industrieën profiteren van continue waarde vermeerdering.

Dat gezegd hebbende, moeten we ook rekening houden met toekomstige uitdagingen. In dit verband stel ik de implementatie voor van een nationaal-technologie-initiatief. Lange termijn voorspellingen moet ons inzicht te geven in de taken waarmee Rusland geconfronteerd kan worden in de komende 10-15 jaar, welke state-of-the-art oplossingen nodig zullen zijn om te zorgen voor de nationale veiligheid, het verbeteren van de kwaliteit van het leven, en industrieën die actief zijn in bevordering van een nieuwe technologische omgeving.

Promoters van veelbelovende creatieve projecten zouden gezamenlijke inspanningen moeten leveren met levendige bedrijven die klaar zijn om pasklare oplossingen uit te voeren. De toonaangevende universiteiten, onderzoekscentra, de Russische Academie van Wetenschappen en de belangrijkste organisaties uit het bedrijfsleven moeten ook worden betrokken bij deze inspanning. En natuurlijk, onze landgenoten in het buitenland die daar werken als academici of werkzaam zijn in high-tech sectoren moeten ook worden uitgenodigd om mee te doen, maar alleen diegenen die daadwerkelijk iets moeten bijdragen.

Ik stel voor dat de regering de nodige maatregelen neemt, met hulp van het Agentschap voor strategische initiatieven. Het is belangrijk dat vertegenwoordigers van het bedrijfsleven, wetenschappers en ontwikkelaars ons vertellen welke hindernissen zullen moeten worden opgelost en welke extra hulp ze daarbij nodig hebben. De meest geavanceerde technologieën zullen alleen resultaten opleveren, als er mensen zijn die bereid zijn om deze te ontwikkelen en in te zetten.

Helaas zijn de ingenieurs nog steeds voornamelijk opgeleid aan universiteiten die niet meer gekoppeld zijn aan de werkelijke producenten, en geen toegang hebben tot de meest recente onderzoeken en oplossingen. Het is hoog tijd dat we ons richten op de kwaliteit van het onderwijs, niet puur op inschrijvingsnummers, en ervoor zorgen dat de ingenieurs worden opgeleid door top instellingen voor hoger onderwijs met sterke industriële banden, en bij voorkeur in dezelfde regio waar de toekomstige ingenieurs zullen wonen.

Deze kwaliteitseis moet ook worden toegepast op de reguliere arbeidsmarkt. In 2020, zal ten minste van de helft van de Russische beroepshogescholen worden verwacht dat zij onderwijs aanbieden in vijftig van de meest relevante en veelbelovende beroepsgroepen, in overeenstemming met de hoogste internationale normen en het gebruik van geavanceerde technologie. Contests tussen arbeiders en ingenieurs moeten ook een belangrijke indicator van de veranderingen in de beroepsopleiding worden. Het systeem van de professionele wedstrijden is niet nieuw, Rusland is toegetreden en is uitgegroeid tot een pro-actief lid. Dit gaat niet alleen over het verbeteren van het aanzien van techniek en de arbeidsmarkt, maar biedt ook een kans zich te laten leiden door de beste praktijkuitvoering in de opleiding van zulke professionals. Voortbouwend op deze ervaring kunnen professionele en educatieve normen worden ontwikkeld.
Zoals u weet, concurreert Rusland in diverse internationale professionele wedstrijden. Ik heb niet de gegevens bij de hand, dus ik zal ze vanuit het geheugen moeten opnoemen, omdat ze het vermelden waard zijn.

Er zijn drie teams gevormd: één met deskundigen van toonaangevende ondernemingen, één met studenten en een derde met 14 tot 17-jarige scholieren. Zij zijn getraind om verschillende taken van dezelfde aard uit te voeren. Het team van 14 tot 17 jaar jonge scholieren kon de beste oplossingen voor de meest complexe taken in de ruimtevaartindustrie vinden, waar gewerkt wordt aan ruimtevaartuigen, alsook in traditionele industriële taken, ondanks het feit dat deze taken werden ontworpen voor zeer getalenteerde werknemers. Scholieren verslaan de universitaire studenten, evenals werknemers uit de toonaangevende bedrijven met een ruime marge. Wat dit betekent is dat, we ten eerste, een groot potentieel hebben, veel jong en veelbelovend talent. Het betekent ook dat er veel moet worden gedaan aan het veranderen van het beroepsopleiding systeem. Dat is waar ik over sprak. We hoeven alleen maar te voorkomen dat hier te formeel mee wordt omgegaan. Er is nu een duidelijk begrip van wat er moet gebeuren, dus nu moeten we gewoon beginnen met utivoeren. Zodra we deze inspanningen vorm gaan geven, moeten we de vaart erin houden omdat, ondanks de veranderingen in beroep, arbeid en opleiding, de belangrijkste economische motor altijd de beschikbaarheid van hooggeschoolde gekwalificeerde arbeidskrachten en ingenieurs geweest is en zal blijven.

Een netwerk van centra van certificering moeten worden gesticht, zodat werknemers kunnen aantonen dat zij voldoen aan de professionele eisen.

Collega’s, ik ga door naar het volgende onderwerp en dat is demografie. In de vroege jaren 2000, voorspelden de VN-experts verdere demografische krimp in Rusland. Volgens de VN-prognoses, zou de bevolking van ons land moest krimpen tot 136 miljoen mensen tegen het einde van 2013. Op 1 januari 2014, de bevolking van Rusland bestond uit bijna 144 miljoen mensen, 8 miljoen meer dan verwacht door de Verenigde Naties.

Daarnaast, zoals u weet, kent Rusland een geregistreerde natuurlijke bevolkingsgroei van twee jaar op rij in 2013 en 2014. De verwachting is dat eind 2014, met de Krim en Sebastopol inbegrepen, de Russische bevolking het aantal van 146 miljoen mensen zal overschrijden. Onze demografische programma’s hebben hun effectiviteit bewezen, en we zullen hiermee doorgaan, met volledige dekking voor de mensen van de Krim en Sebastopol. Gezinnen in de Krim en Sebastopol dat een tweede of een volgend kind hebben gekregen sinds 2007 zullen het volledige bedrag van de ‘moederschapsuitkering’ ontvangen.

Ik wil graag uw aandacht vestigen op een ander belangrijk en zinvol feit. Dit jaar was Rusland voor het eerst erkend als een succesvol land in de wereld van de gezondheid. De gemiddelde levensverwachting in deze landen ligt hoger dan 70 jaar. Momenteel is deze indicator in Rusland meer dan 71 jaar. Ik ben van mening dat we alle kansen moeten benutten om de gemiddelde levensverwachting te verhogen naar 74 jaar in de nabije toekomst en het bereiken van een drastische vermindering van de sterfte. Daarom stel ik voor het jaar 2015 te verklaren als het Nationaal Jaar van de Bestrijding van hart- en vaatziekten als de belangrijkste doodsoorzaak, en het gaan samenbrengen van de inspanningen van de werknemers in de gezondheidszorg, vertegenwoordigers van cultuur, onderwijs, media, maatschappelijke en sportorganisaties om dit probleem op te lossen.

De Olympische Winterspelen 2014 in Sochi speelden een enorme rol in het bevorderen van een gezonde levensstijl. Nogmaals, ik zou graag onze Olympiërs feliciteren met hun succes.
Uiteraard gaan de lovende woorden naar de Paralympische atleten. Vrienden, jullie zijn de ware helden van Rusland geworden. Grotendeels dankzij u, de houding ten opzichte van mensen met een handicap hebben een dramatische verandering ondergaan. Ik ben ervan overtuigd dat onze samenleving echt verenigd zal worden als we gelijke kansen bieden aan iedereen.

Overheidsprogramma’s moeten maatregelen nemen om de beroepsopleiding en de kansen op werk voor mensen met een handicap te vergroten en voor het creëren van een obstakelvrije omgeving op alle levensgebieden. Ik stel voor het Toegankelijk Milieu-programma uit te breiden tot 2020. We moeten ook een moderne binnenlandse industrie creëren om producten te vervaardigen voor mensen met een handicap, met inbegrip van apparatuur voor fysiotherapie en revalidatie.

Met betrekking tot de gezondheidszorg, is het noodzakelijk om de overgang naar een op een verzekering gebaseerd systeem te voltooien en om ervoor te zorgen dat alle mechanismen werken zonder problemen. We praten erover en werken er nu al een tijdje aan, maar verzekering op basis van geneeskunde werkt nog steeds niet goed. Belangrijkste is dat zowel patiënten en medisch personeel een duidelijk inzicht hebben in hoe de ziektekostenverzekering werkt. We moeten een gecentraliseerd systeem van publiek toezicht creëren over de kwaliteit van de organisaties in de gezondheidszorg met bijbehorende bevoegdheden, macht en invloed. Ik wil graag aan de regering vragen om de wetgeving dienovereenkomstig aan te passen.
Ik stel ook het verstrekken van een speciaal opleidingscertificaat aan artsen voor. Ze zullen het aanwenden om de beste educatieve programma’s te kiezen door geavanceerde cursussen te volgen en hun vaardigheden te blijven verbeteren. De uren en methoden van een dergelijke opleiding moet passend zijn voor de artsen.

Zelfs met de meest geavanceerde technologische innovaties in de geneeskunde, blijven de persoonlijke kwaliteiten van een arts belangrijk. Dat omvat een focus op de patiënt, een nobele houding en inzet met betrekking tot hun professionele en morele plicht. Dergelijke medische professionals zijn de ruggengraat van onze gezondheidszorg. En we moeten alle voorwaarden creëren zodat ze hun werk goed kunnen blijven doen.

Collega’s, gisteren schreven voor het eerst in vele jaren, studenten van alle Russische scholen afstudeerscripties. Dit is weer een stap in de richting van een meer objectief systeem van evaluatie omtrent de studievoortgang, kennis, perspectief en intellect van de jongere generatie en, belangrijker nog, de kwaliteit van het werk van de leraren.

Ik wil graag aan het ministerie van Onderwijs en Wetenschappen vragen in combinatie met de professionele gemeenschap, om de resultaten van deze scripties en het eindexamen te herzien, en dan te komen met oplossingen die gericht zijn op het verhogen van de verantwoordingsplicht van leraren en het motiveren van kinderen om nieuwe vaardigheden aan te leren.

Opgemerkt moet worden dat het nationale eindexamen ervoor heeft gezorgd dat hoogbegaafde kinderen uit afgelegen steden en dorpen en uit gezinnen met lage inkomens toegelaten kunnen worden aan de beste universiteiten van onze natie.

Getalenteerde kinderen zijn een waardevol bezit van de natie, en we moeten extra ondersteuning geven aan jongeren die een proeve van bekwaamheid voor technologie, medicus of uitvinder hebben laten zien op jonge leeftijd en die succesvol kunnen zijn in nationale of internationale academische en professionele contests. Deze hebben vaak octrooien of publicaties in wetenschappelijke tijdschriften kunnen bieden. We hebben veel van zulke jongeren.

Ik stel voor tot oprichting van 5.000 jaarlijkse presidentiële beurzen voor getalenteerde jongeren die studeren aan instellingen voor hoger onderwijs. Elke subsidie zal 20.000 roebel per maand bedragen.
Natuurlijk zullen bepaalde voorwaarden gelden voor de duur van hun studie aan een instelling voor hoger onderwijs. Ten eerste, moeten studenten een verbintenis aangaan om voor een bepaalde tijd in Rusland te werken, zoals gerichte opleidingsprogramma’s die momenteel nodig zijn. Ten tweede zullen ze moeten aantonen aan de nodige academische en persoonlijke prestaties te voldoen voor de duur van hun studie om hiervoor elk jaar in aanmerking te komen. Elk kind en tiener in ons land moet in staat worden gesteld om aan buitenschoolse activiteiten mee te kunnen doen. Inperkingen van buitenschoolse, aanvullende opleiding is onaanvaardbaar. Kunst, technologie en muziek centra helpen breed georiënteerde mensen te creëren.

Ik wil graag de regering en de regionale overheden vragen om zich te concentreren op deze kwestie en om te komen met financiële en organisatorische benaderingen om dit aan te pakken. Het belangrijkste is dat de kinderen en hun ouders een keuze hebben tussen het krijgen van extra onderwijs op school, een gemeentelijk centrum van creativiteit, of een niet-gouvernementele onderwijsorganisatie te kiezen. Belangrijker is, al deze opties moeten betaalbaar zijn en kinderen moeten lessen krijgen die gegeven worden door goed opgeleide vakmensen.

Een ander belangrijk punt waar ik over sprak in mijn toespraak van vorig jaar is de overvolle scholen en klaslokalen. We hebben de deze getallen berekend en we concludeerden dat het nodig is om een extra 4,5 miljoen plaatsen op scholen te creëren.

Hoe komen we bij dit getal? Vandaag, wonen bijna twee miljoen schoolkinderen de tweede ploeg bij. Er zijn scholen met drie ploegen. In de komende jaren met een groeiend geboortecijfer (waarvan wij hopen dat dat zo zal blijven), zal het aantal leerlingen toenemen met nog eens 2,5 miljoen.

Uiteraard hebben we ook het probleem op te lossen uit 2012 waarin ons door directeuren gevraagd werd het aantal peuterspeelzalen te vergroten, iets waarover we gisteren spraken met onze collega’s van de regering. Dit is de manier waarop het zou moeten zijn. We moeten al onze mogelijkheden overwegen en niet vergeten dat dit probleem zal intensiveren. Ik vraag de regering, samen met de regionale overheden, om een integrale aanpak voor het oplossen van dit soort problemen te ontwikkelen.

Collega’s, onderwijs, de gezondheidszorg en het systeem van de sociale zekerheid moet tot een waar algemeen nut worden en alle burgers van het land dienen. Aandacht voor de mensen waarmee niet kan worden gefraudeerd. Je kunt onderwijs, medische hulp of sociale zorg niet simuleren. We moeten leren om respect voor onszelf voelen en onze reputatie te eren. Het is de reputatie van individuele ziekenhuizen, scholen, universiteiten en van maatschappelijke instellingen die de algemene reputatie van het land vormen.

Burgers hoeven niet na te denken over waar ze een aanvraag moeten indienen voor een sociale dienst; bij de staat, of bij een gemeentelijke of particuliere organisatie. Zij hebben het recht aan te kloppen bij degenen die professionele hulp kunnen bieden, met volledige toewijding en hun werk met bezieling doen. Alle andere dingen – waaronder technische, organisatorische en juridische kwesties met betrekking tot de levering van diensten – zijn de verantwoordelijkheid van de staat, de verantwoordelijkheid voor de juiste organisatie van de werkzaamheden.

We zullen doorgaan met het ondersteunen van maatschappelijk georiënteerde non-commerciële organisaties. Deze NGO’s, in de regel, hebben mensen in dienst die hun burgerlijke plicht voelen en die zich bewust zijn van de betekenis van geluk, aandacht, zorg en vriendelijkheid. We moeten hun ervaring gebruiken, met name bij de uitvoering van maatschappelijke initiatieven.

We mogen geen discriminatie in de private sector op sociaal gebied toestaan en alle barrières proberen te elimineren: niet alleen de juridische, waarvan de meeste zijn afgeschaft, maar ook degenen die nog steeds bestaan, ik bedoel hiermee organisatorische en administratieve belemmeringen. Gelijke toegang tot financiële middelen moet worden bewerkstelligd in de niet-gouvernementele sector.

Concurrentie is een cruciale factor om de kwaliteit van de diensten te stimuleren in de sociale sfeer. Ook is het noodzakelijk om een mechanisme van onafhankelijke beoordeling van de kwaliteit van de diensten te lanceren en te zorgen voor transparante informatie over het werk van de sociale diensten. Ik vraag het Russische Volksfront, samen met maatschappelijke organisaties om bij deze hervormingen te helpen in de sociale sector.

Naar aanleiding van de resultaten van volgend jaar ben ik van plan om een ontmoeting te plannen met vertegenwoordigers van de private sector. We zullen bespreken welke veranderingen zijn geslaagd en wat we de laatste tijd hebben bereikt. Over het algemeen, moeten we flink de mogelijkheden uitbreiden voor een dialoog, voor de uitwisseling van ideeën tussen de regering en het publiek, in het bijzonder de Civiele kamer en haar regionale vestigingen.

Deze structuren moeten worden opgenomen, zowel op federaal als regionaal niveau, in een uitgebreide expertise van wetsontwerpen en beslissingen van de overheid, ook op het niveau van de zogeheten ‘initial reading’, die als een efficiënt feedbackmechanisme moet dienen.

We kunnen zien hoe actief burgers zijn en welke constructieve inspanningen zij leveren. Niet alleen benadrukken ze voor de autoriteiten kwesties om aan te pakken, burgers kunnen ook actief deelnemen aan de afwikkeling van vragen en problemen. Ze beseffen heel goed dat veel afhangt van hun persoonlijke inspanningen. De wil, daadkracht en vrijgevigheid van deze mensen vormen het onmisbare sociale potentieel van de natie.

Iedereen die bereid is om verantwoordelijkheid te nemen moet worden betrokken bij de uitvoering van de plannen van de ontwikkeling van het land, van bepaalde regio’s en gemeenten. Als de staat en het openbare leven samenkomen in een sfeer van samenwerking en wederzijds vertrouwen, is succes gegarandeerd.
Ik zou graag de vertegenwoordigers van alle politieke partijen en maatschappelijke krachten willen uitnodigen om dit aan te pakken. Ik reken op onze gezamenlijke geconsolideerde inspanningen. Russische belangen vereisen deze eenheid en deze aanpak.

Vrienden, burgers van Rusland, ik zal mijn toespraak eindigen met hetgeen waar ik mee begon. Dit jaar, zoals vele malen het geval is geweest tijdens cruciale historische momenten, hebben onze mensen nationaal enthousiasme, vitaal uithoudingsvermogen en vaderlandsliefde getoond. De problemen waarmee we vandaag de dag geconfronteerd worden creëren nieuwe kansen, ook voor ons. We zijn klaar om elke uitdaging aan te nemen en te overwinnen.

Dank u.

Vertaling: Irma Schiffers

Bron: Kremlin News

 

2 Reacties op “Vladimir Poetin: Presidentiële toespraak, 4 december 2014

Reageren: what's on your mind?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: