RSS

Lachen met een kater! HUMOR

23 Feb

In een tijd waarin je niet vrolijk wordt van alle nieuwsberichten, zo je die nog durft te volgen zonder jezelf in een fles Languedoc te willen frommelen om je te bezatten, is het heel welkom als er in alle nuchterheid af en toe nog iets te lachen valt. En huisdieren zijn daar vaak een perfecte aanleiding voor, zeker als je er meer dan eentje hebt rondlopen.

Toen ik van de week naar de gang liep hoorde ik vanuit het toilet het onmiskenbare geklater van ‘iemand’ die zijn eerder genuttigde drank aan het lozen was. Ik snapte er niets van, want ik was toch echt alleen thuis voor zover ik wist.  Ik deed enigszins geschrokken de deur open die nog op een kier stond en ik begon hardop te lachen. Eén van mijn katers zat doodgewoon op het toilet een plas te doen. Niet op de bril, nee keurig in de wc-pot en hij had parmantig zijn pluimstaart over de bril gedrapeerd. Gelukkig aan de buitenkant; hij wist blijkbaar precies wat hij deed en hoe het hoort. Zijn grote ogen keken me heel verontwaardigd aan met een blik van ‘hé, ik zit even privé hier, doe die deur ‘s  effe dicht’ . Toen ik hem vroeg of hij daarna wel nog even netjes door zou willen trekken, was dat blijkbaar iets teveel gevraagd, want hij schoot beledigd en hardop mekkerend langs me heen door het kattenluikje naar buiten, mij met stomheid geslagen achterlatend…

Dat kattenluikje zit gelukkig weer een beetje stevig in de deur, want tijdens een eerder avontuur was mijn grootste kater Woody blijkbaar van het ene op het andere moment dat luikje ontgroeid. Op een dag kwam hij namelijk binnen rennen en hij was niet meer te stoppen tijdens zijn spontaan gestarte solo-Formule 1-race van keuken naar kamer en van kamer naar keuken. Terwijl hij laag over de grond telkens voorbij scheerde, probeerde ik te zien wat mijn ogen werkelijk zagen. Hij droeg om zijn middel het hele kattenluik na een gapend gat in de deur achtergelaten te hebben en probeerde met man en macht dat ding van zich af te schudden, wat natuurlijk niet lukte. Ik probeerde op dat moment alleen maar behendigheid te krijgen in het ‘kater-vangen’ maar hij was zo snel als een hazewindhond.

Schilderij Woody - Maarten Tiggeler

Woody in de olie (verf)

Wat er toen gebeurde had ik echt moeten filmen, maar het was helaas een te snel afgespeelde slapstick.Toen de andere katten ineens in de gaten kregen dat er een laagvliegend kattenluik met staart en een paar grote ogen door de kamer gierde, schrokken ze zo verschrikkelijk dat er eentje twee meter hoog tegen het bovenraampje aan knalde. En natuurlijk na een flinke bons weer net zo hard op de grond kletterde, waardoor mijn witte moederpoes zichzelf in paniek lanceerde en in een plastic tas dook, maar met zo’n vaart dat ze met haar kop aan de andere kant er weer uit kwam. Haar nagels hadden door die ene krachtige aanval op die plastic schuilkelder een flink gat gemaakt. Toen rende er dus niet alleen een kattenluik door de kamer maar ook een hem achtervolgende Formule 1-poes in een jurk van Albert Heijn. Ik deed het van de zenuwen maar vooral ook van het lachen bijna in mijn broek dus ik stond met bij elkaar geknepen benen het schouwspel gade te slaan in de hoop dat ik het droog hield. Ik kon niets doen, alleen maar lachen! Die plastic robe van de poes maakte zo’n angstaanjagend ritselend geluid dat de andere kereltjes rakelings langs mijn oren in de gordijnen vlogen waarna  ze probeerden het plafond te bereiken. Gelukkig liep de onfortuinlijke Woody zichzelf uiteindelijk klem in één van de klimpalen en bleef daar van schrik met een open bek gestrest zitten hijgen. Helaas moest hij het door zijn eigen angstaanjagende gedrag zonder pitspoezen stellen.  Wel kon ik hem nu eindelijk verlossen van zijn eigen deur waar hij letterlijk en spreekwoordelijk mee in huis gevallen was, terwijl zijn moeder inmiddels achter de vaatwasser probeerde om in haar wit-blauwe AH-japon op de (andere) ‘kleintjes’ te letten.

Traumatisch is het achteraf gelukkig niet echt meer te noemen. Ze hebben er niets aan overgehouden, maar ik heb met de tranen nog in mijn ogen wel mijn excuus aan hen aangeboden omdat ik ze zo schaamteloos uit heb staan lachen. Mijn nieuwe motto:  ‘je hoeft echt geen drank op te hebben om maagpijn te krijgen van een kater…’

Queen Yinta let op de kleintjes...

Yinta tijdens een AH-moment

© Irma Schiffers  – 23 februari 2014

Alle artikelen mogen in zijn geheel worden overgenomen, mits voorzien van bronvermelding.

 

 
8 reacties

Geplaatst door op februari 23, 2014 in Column, Dieren, Humor, Katten

 

Tags: , , , ,

8 Reacties op “Lachen met een kater! HUMOR

  1. Elisabeth

    februari 23, 2014 at 2:18 pm

    Hoi Irma, wat een geweldig leuk verhaal. Ik zie het helemaal voor me. En dan die foto. Een schattig beestje in die bekende jurk.
    Je weet het ook echt leuk te vertellen, hoor! Gevoel hebben voor humor is zo belangrijk !! Het doet even alles, wat even verdrietig of moeilijk is , vergeten. Ook muziek heeft die eigenschap. It’s vacation from live.

    lieve groeten,
    Elisabeth xxx

     
  2. Maarten Tiggeler

    februari 23, 2014 at 8:42 pm

    Ja ik zie het levendig voor me, geweldig leuk verteld Irma, Lachen ;-)

     
  3. noelle

    februari 24, 2014 at 9:28 am

    jeetje wat een hilarische geschiedenis!!!Ik zie het helemaal voor me! Geweldig verteld, wel een beetje paniek in de oogjes van de AH kat op de foto, blijkbaar vond ie dat de kleur hem niet stond;-)

     
  4. irma2014

    februari 24, 2014 at 5:03 pm

    @Noëlle, deze foto heb ik na die idiote gebeurtenis niet kunnen maken. Maar Yinta heeft sindsdien wel een voorliefde voor plastic tassen. Zodra ze er eentje ziet -of er nou nog boodschappen in zitten of niet- kruipt ze erin. Daar kan ze uren in slapen. Dat vind ik altijd eng, dus soms knip ik er een extra gat in voor zekerheid. Deze foto is dus van een andere keer want ze is soms zo gek als een deur (nog altijd heel speels) en gaat er dan mee aan de loop. Wat je hier ziet is ter illustratie meer een wilde blik van het spelen (de gloeiende vijf minuten noem ik dat altijd) dan de rare paniek die er toen is ontstaan in die ene minuut! ;-)

     
  5. nestorcappaert

    maart 13, 2014 at 9:27 pm

    Ik sluit me aan bij Elisabeth. Niet alleen humor, muziek, zang dans, maar alle creatieve uitingen doen mensen herleven. Het houdt de dokter buiten de deur, in tegenstelling met stress, gejaagdheid en depressiviteit. Ook genieten van de natuur heeft hetzelfde effect en is bovendien rustgevend. Zou een tweedagenweek niet voldoende zijn om in onze basisbehoeften te voorzien ? en Voor de rest genieten van elkaar, de dieren en de rest van de natuur. Ik ben voorstander.

     
  6. Poezenvrouwtje

    juli 11, 2015 at 12:52 pm

    Hi Irma, nou ik heb genoten van je verhaal. Mijn zoektocht naar een grappig item voor op mijn poezenverhalenforum was vlot voorbij want ik heb je verhaal met foto’s op mijn forum geplaatst bij “begin de dag met een lach” . Om te gieren, het speelde gewoon in mijn gedachten af en ik wil het graag delen, uiteraard met bronvermelding.
    Zelf schrijf ik mijn dagelijkse avonturen van ’t Poezenvrouwtje en haar 9 perzische poezen in mijn verhalenforum. Als je het leuk vind ga maar eens kijken dan kun je kennis maken met mijn harige huisgenootjes. Ieder met eigen persoonlijkheid en avonturen..net als bij jou, het was zo herkenbaar. Je schrijft fantastisch en ik hoop je eens te mogen begroeten op mijn verhalenforum voor poezenliefhebbers. Hier is de link http://www.poezenvrouwtje.nl daar kun je een gratis account aanmaken (denk aan het klikken op de activeringslink die je krijgt toegezonden in je mailbox, na aanmelding ) dan kun je ook de foto’s zien die bij de streken horen.

    Dank voor dit heerlijke lachmoment en wie weet tot ziens, ga vooral door met schrijven want ik vind je geweldig.
    Poezenvrouwtje en kater Tiamo, Sheva, Pepé, Lieveke, kater Trigger, Spotje, Knoetje, Shiye en katertje Sumi.

     
    • Irma Schiffers

      juli 11, 2015 at 1:02 pm

      Dank je wel. Katten zijn geweldige huisgenoten; allemaal een zeer eigen ‘wijs’ karakter. Ik zeg altijd, het zijn pure Zen-meesters ;-) Ook heel veel plezier gewenst met je kameraadjes! ;-)

       
      • Poezenvrouwtje

        juli 11, 2015 at 1:12 pm

        Ben het helemaal met je eens, kom maar eens “piepen” bij mijn verhaaltjes als je zin en tijd hebt. Dan kun je kennismaken met mijn levensgezellen. Die houden hier de gemoederen ook flink bezig.

         

Reageren: what's on your mind?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: